سه‌شنبه، مرداد ۲۵، ۱۳۸۴

به این نوع سیستم درمانی که در اکثر کشورهای توسعه‌یافته به جز کانادا وجود دارد می‌گویندTwo-tier health care . در این سیستم کنار بخش دولتیِ درمان یک بخش خصوصی هم وجود دارد. مثل همه‌ی قسمت‌های دیگر اقتصاد وجود بخش خصوصی رقابت ایجاد می‌کند و راندمان بیمارستان‌های دولتی را بالا می‌برد. درآمد پزشک‌ها هم بالا می‌برد و این طوری نمی‌شود که کانادا هر سال کلی از پزشک‌هایش را به خاطر مهاجرت به آمریکا از دست بدهد. به طور کلی هم طبیعی است که وقتی شما روی یک کالا (مثل ویزیت دکتر) نرخ ثابتی زیر نرخ واقعی بگذارید آن کالا کمیاب می‌شود.

پس چرا کانادا سیستم درمانی‌اش را مانند کشورهای دیگر نمی‌کند؟ این طور که من سیاست این جا را دنیال می‌کنم برای مردم کانادا نداشتنTwo-tier health care جزو ارزش‌های کانادایی‌شان به حساب می‌آید. مساله حیثیتی است. برای همین هم اگر لیبرال‌ها (حزب حاکم) بخواهند به این طرف بروند انتخابات را می‌بازند. اتفاقا با ترساندن مردم از این که محافظه‌کارها طرفدارTwo-tier health care هستند کلی هم برای خودشان رای جمع می‌کنند.NDP های بیسواد هم که فرق هندوانه را با اقتصاد نمی دانند، این وسط به این توهم ارزش‌های کانادایی کلی کمک می‌کنند. یک مقدار همه چیز شبیه هند است. در هند هر حزبی که از کنترل جمعیت طرفداری کند در انتخابات شکست می‌خورد و برای همین جمعیت هند همین‌طور داره می‌رود به آسمان‌ها!

16 comments:

ناشناس گفت...

canada kheili shabihe hend ast! ajab mokhi dari to. bazam migam, aval hosein derakhshan, bad to! aghle kol

Saleh S Tabrizi گفت...

تورو توی چای دیده ام ! لینکوندمت ! باید جالب باشی

ناشناس گفت...

You are still challenging through your messy situation in your own country that is caused by some individuals like you,..... please leave political comments about a country which gave you place to live alone.

Sima گفت...

یاسر عزیز،
از اوضاع کانادا خبر ندارم، اما از دوستان مقیم کانادا این هویت کانادایی توام با خئمات درمانی و احجتماعی را شنیده ام. راستش، فکر می کنم اگر خدمات درمانی امریکا (که نمی شود بهش گفن خدمات درمانی چون یکجور بقالی است!) را ببینی، متوجه می شوی که چقدر افتضاح است. یعنی اگر بیمه (که خصوصی هم هست) نداشته باشی، در صورت بیماری باید رو به قبله بخوابی و منتظر حضرت عزرائیل شوی. اگر هم جزو مردم کم درآمد حساب شوی و مدیکر بگیری، امکانات آنقدر ناچیز است که باز باید رو به قبله شوی. دکترها هم چون با شرکت های بیمه قرارداد دارند، بیشتر به فکر سود شرکت بیمه اند تا به فکر مریض نگونبخت. خلاصه که خصوصی کردن خدمات درمانی برای اکثریت جامعه امریکایی پرهزینه بوده و با این قوانین محافظه کارها هر روز بدتر هم می شود.
اما با وجود این اختلاف عقیده، من هنوز نمی فهمم چرا این دوستان کامنت گذار هموطن وقتی با چیزی موافق نیستند همه می شوند مأمور مهاجرت و دست به اخراج کردنشان اینقدر خوبه! با وجود این دوستان، اصلاً چه نیازی به اداره مهاجرت هست؟ انگار با تمام ادعاهای دموکراسی و عشق به دموکراسی، در عمل هیچ احترامی برای آزادی بیان قائل نیستند و اگر خدای نکرده کاره ای شوند، حکومت دیکتاتوری بر پا خواهند کرد که مخالفان را یا خفه خواهند کرد و یا تبعید!

Sima گفت...

غلط املائی ها را ببخش که تند تند تایپ کردم و اینجوری شد.

bahman گفت...

Agh Bahman Safet kardehh Hall kardam..badan khodam ham khedmatet meiresamm..lol

ناشناس گفت...

koja 2-tier dareh? keshvarhaaye orupaayi ke az Canada ham dolati-tar hastand. 4 taa mesaal bezan va moshakhas kon che maziati dareh.

ناشناس گفت...

افکارت مثل بچه بورژوا ها ميماند

ناشناس گفت...

دفاع از بهداشت کانادا بخاطر خوب بودنش و بعنوان یک ایرانی مقیم کانادا
وضیفه انسانیست چرا که جلوی دروغ را هر وقت بگیری وجدانا کار خوبیست
حالا چقدر دروغ راجع بایران میگویید ان بماند چون در ایران زندگی نمیکنم
اهمیت همدنمیدهم

Qasem گفت...

این مشکل گویا یه جورایی جهانی است. سیستم درمانی ی عمومی در ایتالیا به این گونه است که دکتری را به عنوان دکتر خود انتخاب می کنید و سپس آن دکتر در صورت لزوم اگر تخصص خودش نباشد یا لازم باشد شما را به دکتری دیگر معرفی می کند. نوبت گرفتن برای آزمایش اصلن سریع نیست٬ مثلن یک آزمایش چشم معمولی می تواند به سه ماه بعد بی افتد. اگر این جوری دوست نداری می توانی بیمه ای گران تر بخری و حتی مستقیمن به دکتر بروی. این را نوشته فقط برای اطلاع بود

ناشناس گفت...
این نظر توسط یک سرپرست وبلاگ حذف شد.
Mohaajer گفت...

In health care, there is unlimited demand (one can always be healthier and people like to live longer and longer) and limited supply (number of medical staff, facilities, etc, no matter how much more money is put in, it is limited). So, there are always winners and losers, someone gets medical care, someone doesn’t. There is no system that satisfies everyone (if there were, people would have chosen it). And as access to health care might means death or life, there is high political sensitivity around it, I guess around the globe. It’s not just Canada.
The two-tier system has its own advantages and disadvantages. There are potential advantages in enhancing efficiency (as you mentioned), but there are tons of studies on that with contradicting results (well, I guess it’s the case for all social science fields). Some show that private facilities sacrifice “intangibles” which cannot be measured. So, the quality of care is jeopardized. There are huge organizational behavior theories behind these studies. I am not an expert to judge which study is more robust.
There are of course all sorts of economic theories behind each model of care as well. But it’s not as simple as saying since medical care is under-priced now, things will improve by moving towards a market model. Health care has some specific characteristics, such as the fact that the buyer of this commodity (patient) does not know what he needs to buy, so he has to rely on the seller (doctor) to tell him what he needs. So the seller is the patient’s "agent". Simple Market economics does not assume that. That’s why there is a whole field of health economics with discussions on what happens under what circumstances.
I personally believe that the best way to choose a health care system is to let the society choose. They see (I find Canadian people really informed about health policy issues) the pros and cons of each system and can choose the right one by voting for the party which supports that. If waiting times get worse, and people see the solution in a two-tier system, no problem, they will vote for conservatives or put pressure on the government by highlighting the issues in the media and via the pressure groups. It’s democracy at work. Complex issues, no one can simply say what is right. That is, if there is any "right" at all...

Qasem گفت...

ببینم آشنایی کوبایی نداری که این چنین در مورد کوبا حرف می زنی؟ بهت قول می دهم اگر به هر کوبایی بگویی کشورش کشور نیست از کوره در می رود٬ هر چند بیشتر کوبایی ها سایه ی فیدل کاسترو را با تیر می زند. گمان می کنم با هر استدلالی که بگویی کوبا کشور نیست ٬آنگاه همان استدلال می تواند کمی تغییر پیدا کند تا شخصی بگوید ایران و خیلی جاهای دیگر کشور نیستند

hazhir گفت...

It is funny, I was in a health-care session in a conference last month and they were saying the U.S. should learn from Canada on organizing its health care (by all measures U.S. health care is very inefficient, and it is one of the most market-driven ones). I think you are missing the fact that there are situations under which market mechanisms fail to find optimum allocation of resources because of externalities and information asymmetries, and healthcare is one example.

biandish گفت...

Honey, why don't you go to US for your medical problems. It is just a two hours trip from Toronto! There you can pay more and get immidiate care...

Ali H گفت...

The healthe care at the Us is better but It is wirse than even Iran!!! Expensive without efficiency! 4 things in this country are silly:
1)Health care
2)Defense expenditures
3)Too much regulation
4)Income tax (business and indivituals)

These systems are good only for Physicians, Lawers, Politicians and lazy people.