آدم قحطي بود اين رفيق بنگالي بنده امروز به من گير داده بود که چرا نمازجمعه نمي روم. مي گفت يک حديث هست که ميگه اگر سه هفته متوالي نمازجمعه نري فلان و بهمان ميشه و بعد بايد توبه کني و ...
نمي دانستم به انگليسي چي ميشه. مي خواستم بهش بگم برو خدا روزيت رو يک جاي ديگه حواله کنه.

و اما يک جمله معترضه هم اين که اگر نماز جمعه هاي اين جا برويد بعد به ارواح امامي کاشاني و بقيه هزار تا سلام و صلوات مي فرستيد. طرف تو نمازجمعه داشت يک ساعت آيه و حديث مي خواند که چرا بايد به پدر و مادر نيکي کرد. يه چيزي تو مايه کتاب ديني سوم دبستان.

سال ۷۶ يا ۷۷ بود (بعد ۲ خرداد) خدا توفيق داد با بر و بچه هاي تحکيم وحدت رفتم اردوي قم ديدار با مراجع. با خيلي ها ديدار کرديم مثل وحيد خراساني، صافي، نوري همداني، مکارم و صد البته خلخالي و صانعي و اردبيلي.
يادمه يک شب مسوولان اردو همه را جمع کردند که درباره يک مساله مهم نظر ملت را بخواهند. آن مساله مهم ديدار با احمد منتظري بود. کلي بحث شد که شرايط مساعد هست و نيست و يادم نيست از آخر راي گيري شد يا نه رفتيم يک گپي با احمد منتظري زديم.
داشتم با حالا مقايسه مي کردم. مشارکتي ها مي روند از بالکن همسايه ديدن خود منتظري، انجمن فلان جا از آيفون گفتگو مي کنند و الان هم که منتظري آزاد شده که نور علي نور.

يک جورهايي ما خودمان متوجه اين همه تغييرات نمي شويم. وگرنه شايد بيشتر قدر مي دانستيم! (قدر چي؟)

اين ملتي که مديريت و اين چيزها مي خوانند يک مثالي دارند از اين قرار که اگر يک قورباغه را در آب جوش بياندازيد بيرون مي پرد و اتفاق خاصي نمي افتد. اما خدا نکند قورباغه در آب سرد باشد و بعد شما زير آب را روشن کنيد. قورباغه بدون ترديد خواهد مرد.

حکايت مملکت ماست. هر روز چند صد تا ماشين در تهران شماره مي کنند. آن قدر زياد نيست که کسي متوجه شود. بعد يک روز مي بيني که براي رسيدن به خانه بايد چند ساعت تو ترافيک گير کني و کافي است اعصاب چند تا راننده هم همزمان خرد شود و بعد خدا داند...

اين آقاي خوش تيپي که در تصوير مشاهده مي فرماييد دو روز پيش در کنگره رهبري حزب NDP در کانادا به رهبري حزب انتخاب شد. NDP تنها حزب چپ گراي کاناداست که با جنگ آمريکا و عراق مخالف است. تلاش مي کند که مشکل مسکن مردم را حل کند. به شدت از پيوستن کانادا به پيمان کيوتو حمايت مي کند. مخالف جدي جهاني شدن و پيمان تجارت آزاد آمريکا (نفتا) است و ...

اين حزب در پارلمان کانادا که حدود 300 نماينده دارد تنها 13 نماينده دارد! وقتي عرض مي کنم اين راهپيماييهاي ضدجنگ يا ضد جهاني شدن را جدي نگيريد براي همين چيزهاست.

خيلي ها مثل نويسنده اين مقاله اعتقاد دارند تغيير رژيم عراق توسط آمريکا يک طورهايي مثل کودتا عليه مصدق مي ماند. اگر چه در کوتاه مدت منافع آمريکا را تامين مي کند، اما در دراز مدت به ضرر آمريکا خواهد بود. هم چنانکه کودتا عليه مصدق در نهايت افراط گرايي در ايران را تقويت کرد و منجر به انقلاب اسلامي شد.

اکيدا به نظر من بحث درباره کوروش احمقانه است. کوروشي که اصلا پس فردا شايد معلوم شود يک موجود افسانه اي بوده. اين که يک پادشاهي ۲۵۰۰ سال پيش چه طور حکومت مي کرده چه ربطي به هويت ايراني و از اين چيزها دارد. اين آلمانها را نگاه کنيد همين ۵۰ سال پيش رهبرشان هيتلر آمد کلي آدم را سوزاند يک ذره هم نمي گويند که هويت و تمدنشان ايراد دارد!

اصلا به نظر من ۲۵۰۰ سال پيش که پيشکش بحث کردن در مورد ۱۰ سال پيش هم کار عبثي است. فعلا آينده را بايد چسبيد.

saddameter احتمال حمله به عراق را در هر روز محاصبه مي کند.

مگر همشهري را بخاطر چاپ نکردن جوابيه دبيرخانه کارگر توقيف کرده اند که حالا مسوولان همشهري سعي مي کنند با رايزني با محجوب و نشان دادن روزنامه پس فردا از روزنامه رفع توقيف کنند؟
توقيف 10 روزه همشهري مثل عريده کشيدن يک حيوان مي ماند . وقتي که مي خواهد حيوانات ديگر را بترساند!

من ‌NGO مي سازم پس هستم!

يکي وقت دارد برود ببيند مي تواند يک سري حديث و آيه پيدا کند در باب فوايد NGO سازي. لااقل بعد مي توانيم بگوييم از اسلام در مملکت ما يک استفاده بدردبخور مي شود!

اين هم يک مقاله جالب در مورد کمکهايي که خارجي هاي مقيم کانادا به کشورشان مي فرستند. بدون ترديد بي خاصيت ترين خارجي ها در تمام دنيا ايراني ها هستند که نه تنها هيچ خدمتي به ايران نمي کنند بلکه تنها اسباب دردسر هستند و معمولا جز فحش دادن کار ديگري بلد نيستند. جز بنياد دانش و هنر چه سازماني سراغ داريد که در خارج از ايران تاسيس شده باشد و به ايران خيري برساند؟ کشورهاي دور و بر را نگاه کنيد و NGO هايي که ساخته اند. موسسه آقاخان در پاکستان و بنگلادش و کلي جاهاي ديگر بيمارستان ، مدرسه و کلي چيزهاي ديگر مي سازد.

ماجرا هيج ربطي به جمهوري اسلامي ندارد. ايرانيهاي خارج از کشور اکيدا بي مايه تشريف دارند.

خبر مهم از واحد مرکزي خبر:

دانش آموزي در 15 دقيقه 500 پشتک زد.
وي مي خواهد فاصله 1430 متري منزل تا مدرسه را با پشتک زدن طي کند.

اکيدا اين راهپيماييهاي ضدجنگ را جدي نگيريد. قبل از حمله آمريکا به افغانستان هم مشابه اين راهپيماييها زياد برگزار شد و هيچ تاثيري هم نداشت. به اين دليل واضح که با وجود همه آن جمعيتي که شما در خيابانها مي بينيد باز هم نظرسنجي ها از مردم بويژه آمريکاييها نشان از حمايت آنها از جنگ دارد.

حمله آمريکا به عراق هم به نفع ايران است هم آمريکا و هم خود مردم عراق. تنها عيب ماجرا اين است که بوش يک خرده پررو مي شود. ولي اين عيب در مقابل فوايد حمله قابل اغماض است.

در ايران گرانفروشي يک عمل غير اخلاقي است و مردم هم به گرانفروش يک دوجين لعنت نتار مي کنند. در اين جا گرانفروشي يک امر عادي است. هر کس به هر قيمتي خواست جنسش را مي فروشد. اگر شما خوشتان نيايد مي رويد جاي ديگر خريد مي کنيد.
تفاوت اقتصاد سالم با اقتصاد بيمار

تمام امروز وقتم براي يک کار اداري ، يا به طور دقيقتر تحويل بک بار از گمرک، صرف شد. شايد در ايران چنين کاري حتي کم تر طول مي کشيد. ولي آن چه امروز را برايم به راحتي قابل تحمل کرد احترام گذاشتن آدم ها بود. چند ساعت انتظار همراه با احترام به مراتب آسانتر از چند دقيقه انتظار با بدرفتاري است.

فکر مي کنم دليل اين که خود آمريکاييها هم زياد مايل به مذاکره با ايران نيستند و مثلا در مورد حمله به عراق هم ترجيح مي دهند که از طريق يک کشور سوم با ايران تماس بگيرند نفس سخت بودن مذاکره با ايراني هاست.
اول از همه نمي دانند که طرفشان در ايران کيست . بعد که بدانند، احتمالا از طرف ايراني هر دفعه يک چيز مختلف مي شنوند. در نهايت هم که طرف ايراني يک حرف بزند در عمل يک کار ديگر مي کند.

من نمي فهمم ابن خبر در سايت بازتاب شوخي مسوول سايت است يا اين که واقعا وقتي خدا بين بندگانش عقل تقسيم مي کرده آقاي محسن رضايي و دوستانشان در صف دماغ ايستاده بودند.

شهردار تورنتو هم ديروز فرمود که با پايان اين دوره شهرداري از سياست کناره مي گيرد. سال پيش هم نخست وزير کانادا گفت که ديگر براي دور بعد نامزد نمي شود.
کاشکي مسوولان ايراني هم يک خرده ياد مي گرفتند.

هيچ دقت کرده ايد فرويد بزرگترين روانکاو همه تاريخ در مملکت ما در يک جمله خلاصه مي شود. همان کسي که گفت هر کس مي تواند با هر کس ديگر سکس داشته باشد.
در به لجن کشيدن آدمها بي نظيريم.

شرمنده اخلاق ورزشکاريتان، ولي من نمي توانم باور کنم کاريکاتور روزنامه حيات نو سهوا چاپ شده باشد!

در مونترال رفته بودم تو يک قهوه خانه به صرف يک نوشيدني. يک دختري نشسته بود آنجا تمام مدت با کامپيوترش کار مي کرد. يک مردي هم آمده راست روبرويش نشست و تمام مدتي که من آنجا بودم خلاصه زل زده بود تو صورت دختره. دختره آخر بي غيرتي بود. اپسيلوني تحويل نگرفت!